پدرخوانده در کسب و کارهای گردشگری

شما باید در کسب و کار گردشگری و هتلداری تان فردی را تحت عنوان پدرخوانده داشته باشید. این پدرخوانده، نیروی انسانی باتجربه ، کاربلد و متخصص کسب و کار شماست (نه لزومأ کسی که فقط مو سفید کرده است) که سالها همراه شماست و با شما و همکارانتان کار می کند و احتمالا به زودی نیز بازنشسته خواهد شد.
شما باید تمام کسانی را که به تازگی استخدام کرده اید و یا جهت فعالیت و همکاری وارد کسب و کارتان می شوند را به صورت موقت تحت سرپرستی و مدیریت این پدرخوانده قرار دهید تا این نیروهای تازه وارد و تازه نفس را به صورت عملیاتی آموزش بدهد، بخش های مختلف کسب و کارتان را به ایشان معرفی و شرح وظایف این بخش ها را برای آنها تبیین و بازگو نماید تا اینکه این پرسنل جدیدالإستخدام در ابتدای کار به شناختی عمیق و دقیق از سازمان یا کسب و کاری که قرار است خانه ی دوم آنها باشد و در آن مشغول به کار شوند، برسند.

در این صورت است که این قبیل نیروها در ابتدای فعالیت به خوبی با وظایف، رویه ها و فرایندهای اجرایی و نظارتی کسب و کار آشنا شده و چیزی برایشان گنگ و مبهم نخواهد بود و از همان آغاز فعالیت ، مصمم، مطمئن و مطلع به امور محوله پرداخته و در راستای اهداف کسب و کارتان حرکت خواهند کرد.
مسلماًبه کارگیری این استراتژی کاربردی،نه تنها باعث افزایش بهره وری یا راندمان کسب و کار گردشگری شما می شود، بلکه از پرسنلی نیز برخوردار خواهید بود که در بازار پر رقابت این روزهای گردشگری، برای کسب و کارتان ایجاد تمایز و یا مزیت رقابتی می کنند.
نویسنده : احمد دیناری؛ مشاور حرفه ای سرمایه گذاری گردشگری
20آبان 1401

7 ویژگی فعالان گردشگری مردم دار

مردم داری یعنی با مردم بودن و با مردم سر کردن و زندگی چیزی جز سر کردن با مردم و خود را خدمتگذار و غمخوار دیگران دیدن و دانستن نیست . همانطور که ماهی به آب زنده است، انسان نیز به حسن سلوک و روابط اجتماعی با دیگران زنده است و در کسب و کارهای انسان محور و اجتماعی محور همچون گردشگری و هتلداری نیز ارتباط مؤثر و معاشرت با مردم باعث فراهم شدن پایگاه و جایگاه اجتماعی و مردمی برای ما می شود.
در بازار پر رقابت این روزهای گردشگری، مهربانی و خوب تا کردن با مردم، رمز موفقیت و بقاء یک کسب و کار گردشگری است و باعث می شود کارمندان و مشتریان، خود را عضو یک شبکه یا خانواده بدانند و حس خوب ارزش داشتن در آنها ایجاد می کند.

در این یادداشت کوتاه به 7 مورد از شاخص های مهم مردم داری فعالان گردشگری اشاره می کنم :
1. خوش اخلاقی : یا حسن خلق، خوش قلبی و خوش مشربی که از نشانه های یک فعال گردشگری مردم دار است. با اخم و چهره ی عبوس نمی توان شبکه ی اجتماعی و پایگاه مردمی ایجاد کرد و آن را گسترش داد.
چینی ها معتقدند کسی که چهره ای بشاش ندارد، نباید مغازه باز کند و چهره ی عبوث و گرفته با روح و ماهیت کسب و کار در تناقض است.
جالب است که بدانید مشورت گرفتن از دیگران نیز درکسب و کار، از مصادیق خوش اخلاقی، خوش مشربی و فروتنی است و هموار کننده ی راه موفقیت به شمار می رود.
2. عفو و گذشت : کینه توزی و لجاجت، خصلت روح های حقیر است و در عفو لذتی است که در انتقام نیست . یک فعال گردشگری با گذشت در مقابل کارکنان و مشتریان خود با بزرگ منشی رفتار می کند و در مقابل هر اعتراض یا شکایتی، برخورد قهرآمیز و کینه توزانه که اساس ارتباطات و بنیان کسب و کار گردشگری اش را به خطر می اندازد، نمی کند.
3. محبت و مهربانی : شیخ عجل سعدی شیرازی می فرمایند : بنده ی حلقه به گوش، ار ننوازی برود لطف کن لطف، که بیگانه شود حلقه به گوش
و شیخ ابوالحسن خرقانی نیز می گوید : هر که در این سرای درآید، نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان ابوالحسن به نان ارزد . او به خوبی در این گفتار ارزشمند خود بر اهمیت میزبانی شایسته و همراه با مهربانی و محبت تاکید نموده است.
به راستی که میهمان به روی باز می آید نه در باز و این موضوع مهم را فعالان گردشگری و هتل داری ایران باید به خوبی مورد توجه قرار دهند.
4. تواضع : افتادگی و فروتنی لازمه و ستون فقرات یک ارتباط مردم دارانه و اجتماعی مؤثر است . چنانچه امام علی (ع) می فرمایند : سه چیز موجب محبت دیگران می شود :« دینداری، فروتنی و بخشندگی» . افراد متواضع در قلب مردم جای دارند و درخت هر چه پربارتر افتاده تر.
لذا فعالان گردشگری باید بدانند که چنانچه طالب فیض در صنعت گردشگری هستند باید افتادگی بیاموزند، چراکه هرگز نخورد آب زمینی که بلند است. قطعاً مسیر مردم داری و ایجاد یک شبکه ی قدرتمند مردمی و اجتماعی در بین مشتریان و کارکنان، تواضع و فروتنی است.
5. صبر، شکیبایی و تحمل : عجله نکردن و شکیبا بودن نیز از صفات فعالان گردشگری مردم دار است. چراکه هر جا صبر و تحمل به پایان رسد، انحراف آغاز می شود و ما را از مسیر موفقیت و دستیابی به اهدافمان دور می کند. سعه ی صدر، وسعت نظر و ظرفیت لازم داشتن در کسب و کارهای پر استرس و پرفشار گردشگری و هتل داری رمز ماندگاری در این نوع کسب و کارها به شمار می روند و قطعاً بی حوصلگی و کم صبری نیز مسیر شما را برای افتادن در چاه عمیق یأس، ناامیدی و شکست هموار می کند.
6. تفقد و رسیدگی : این شاخص از مصادیق مدیریت ارتباط و تجربه ی مشتریان در یک کسب و کار گردشگری است و تاثیر زیادی در افزایش کیفیت، میزان رضایتمندی و حفظ و تداوم ارتباط با مشتریان دارد. احوالپرسی و سرکشی از مشتریان، پیگیری امور آنها، نوشتن نامه های مؤثر و تلفن کردن، رسیدگی به اعتراضات و شکایات مشتریان نیز از جمله مواردی هستند که نشان از روحیه ی تفقد فعالان گردشگری مردم دار دارد.
7. مثبت اندیشی : مثبت اندیشی مقدمه و پیش نیاز شادکامی است و فعالان گردشگری مثبت اندیش همواره در پی تساهل و مدارا با مشتریان و کارکنان خود هستند و از هرگونه منفی نگری و نفرت پراکنی در محیط کار اجتناب می ورزند. آنها خدمت به مشتریان را رسالت خود دانسته و در این راستا همواره با مثبت اندیشی در پی ارائه بهترین خدمات به مشتریان خود هستند.
لوتر کینگ در باب ارجحیت و تقدم مهارتهای اجتماعی و ارتباطی بر تحصیلات و مهارتهای تخصصی می گوید :
« شما برای ارائه خدمات نیازی نیست تحصیلات دانشگاهی داشته باشید، ارسطو، افلاطون یا انیشتین باشید. شما تنها باید قلبی آکنده از فیض الهی و روحی سرشار از عشق داشته باشید»

نویسنده: احمد دیناری؛ مشاور حرفه ای سرمایه گذاری گردشگری

12 آبان 1401

برندینگ شهری با رویکرد گردشگری

در برندینگ یا برندسازی شهری، در حقیقت نقاط قوت و ظرفیت های ممتاز و برجسته ی یک شهر شناسایی و تقویت می شود، به طوریکه منجر به ایجاد تفاوت و تمایز برای آن شهر در مقایسه با سایر شهرها شود.

به عبارتی دیگر این برند؛ یادگارماندگار رفتار، عملکرد، تصویر و آثار یک شهر روی جان، ذهن و دل شهروندان و گردشگران است و باعث می شود شاهد نقش آفرینی شهرهایی در این کره خاکی باشیم که تصویری مثبت و منحصر بفرد در ذهن مخاطبانشان ایجاد می کنند.

چگالی وجود اینگونه شهرها بالاست و به تعبیر مرحوم قیصر امین پور: « رد پا حک می کنند روی دل و جانمان، بس که بلدند باشند!»

اصولا برندینگ شهری با رویکرد گردشگری یک استراتژی رقابتی برای شهرها به شمار می رود و برخورداری از این رویکرد، ویژگی مدیران شهری نواندیش و خلاق است و اعضای شوراهای شهر باید در بررسی صلاحیت کاندیداهای پست شهرداری شهرشان این شاخص مهم و تاثیرگذار را مدنظر قرار داده و برای آن طلب برنامه ی عملیاتی مشخص نمایند.

برندینگ شهری با رویکرد گردشگری باعث می شود شهری جذابتر داشته باشیم و سرمایه گذاران و گردشگران بیشتری به سمت شهرمان جذب شوند و بدین طریق شاهد کسب درآمدهای پایدار شهری خواهیم بود. مضافاً باعث تصویرسازی بهتر و هویت بخشی به شهر شده و در کل شهرمان به یک الگوی ممتاز برای سایر شهرها تبدیل می شود ولذا هم صدای شهرمان به مردمان سایر شهرهای کشور و جهان می رسد و هم تولید فرصت های اشتغال و کارآفرینی و افزایش اعتبار و اشتهار را در پی خواهد داشت.

بنابراین مدیران شهری باید برای برندینگ شهری شهرشان با رویکرد گردشگری، برنامه ی عملیاتی و اجرایی مشخص داشته و روی ویژگی یا صفات یا هر چیز مثبتی که آن شهر بدان معروف و زبانزد است کار کنند تا این صفت یا ویژگی ممتاز، یادآوری کننده ی نام شهرشان در سطح ملی و بین المللی باشد.

نیویورک؛ شهر زنده و یا نیویورک ؛ شهری که هرگز نمی خوابد – نیس؛ شهر بازنشستگان – لالجین؛ شهر سفال – شاندیز؛ شهر شیشلیک – کن؛ شهر فستیوال سینمایی – پاریس؛ موزه شهر یا شهر عشاق – بایگ؛ شهر ابریشم کشی – نشتیفان؛شهر آسبادها – و دهها شهر دیگرنمونه هایی از اینگونه شهرهای صاحب برند هستند که البته در بسیاری از نمونه های ایرانی بایستی کار بیشتری در این ارتباط صورت پذیرد.

وقتی نمی توانیم برای شهرهایی همچون تهران، شیراز و اصفهان از برند خاصی نام ببریم، این موضوع نشان دهنده این واقعیت تلخ است که مدیران شهری اینگونه شهرها در طول سالیان دراز اهتمامی به تعریف برندی خاص برای آنها نداشته اند و این در بازار پر رقابت شهرهای جهان، اصلا خوب نیست.

در خاتمه تاکید می کنم که برندینگ شهری با رویکرد گردشگری نیازمند یک برنامه یا طرح جامع عملیاتی، ساختار سازمانی مناسب و حکمروایی خوب شهری، هماهنگی و مدیریت یکپارچه ی شهری، اعضای شورای شهر و شهرداران خوش فکر، مثبت اندیش و خلاق، ارتباط دوسویه و تعامل با اصحاب رسانه های داخلی و خارجی و استفاده از ظرفیت متخصصین خلاق است و اگر جز این باشد، فقط و فقط شاهد نوشته ها و گفتمان های تکراری، بی اثر، بی ثمر و شعارگونه خواهیم بود.

چرا که به عمل کار برآید، به سخنرانی نیست ...

نویسنده : احمد دیناری؛ مشاور سرمایه گذاری گردشگری

6 آبان 1401

5 ویژگی مهم یک هتل ساز خوب

سرمایه گذاری هوشمندانه در زمینه ی هتلداری در ایران مستلزم برخورداری از برخی ویژگی هاست که در این یادداشت به پنج مورد آن اشاره می کنم . یک سرمایه گذار خوب هتلداری باید به این پنج نکته مهم و حیاتی توجه کند :
1. بی گداربه آب نزند و با تحقیق، مطالعه، بررسی و مشورت گرفتن از متخصصین باتجربه در زمینه سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری و با تهیه پیش طرح سرمایه گذاری یا طرح امکان سنجی اولیه و همچنین تهیه طرح توجیهی فنی اقتصادی(طرح امکان سنجی نهایی) وارد عرصه ی ساخت و ساز هتل شود. یعنی با شناخت کامل از جوانب کار و هدفگذاری دقیق و هوشمندانه
2. با آورده مناسب و کافی مالی وارد این زمینه ی سرمایه گذاری شود. او به خوبی می داند وابستگی کامل به تسهیلات بانکی نتیجه ای جزشکست نخواهد داشت.

3. رعایت قوانین، مقررات و رویه های اجرایی و نظارتی مربوط به هتل سازی که توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به وی اعلام می شود و بدون هماهنگی با دستگاه متولی صدور موافقت اصولی، ایجاد و بهره برداری یعنی ادارات کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان محل سرمایه گذاری اقدام نمی کند.
4. به خوبی می داند که هتل سازی باید به هتل داری ختم شود و مدیریت و بهره برداری مقدم بر ساخت است.و برای این کاربرنامه از پیش طراحی و تدوین شده دارد.
5. صرفا به ارزش افزوده ناشی از ساخت و بهره برداری از هتل فکر نمی کند و به اهداف والاتری همچون اشتغالزایی، میزبانی شایسته از میهمانان می اندیشد.

نویسنده : احمد دیناری؛ مشاور حرفه ای سرمایه گذاری گردشگری
1 آبان 1401